KĄCIK UŻYTKOWNIKÓW - HYDE PARK

Jako pierwsze prezentujemy wiersze nadesłane przez uczestników programu - Coalę, Lilabeskę i Sylwestra. Zapraszamy do lektury i komentowania twórczości naszych artystów.


Autor - Coala

Strumień ( dla A )

Płynący strumień - ostoją dla spragnionych.
Ostoją dla zmęczonych.
Usypia w swoich dźwiękach
Ma swój wodny rytm.

Żwawo płynie przez mroźną krainę.
Ruchami swymi brzeg rzeźbi.
Spływa do krainy przedziwnej -
- krainy przynoszącej sen.

Wędrowcy

Wędrowali przez malowane pola i góry rzeźbione.
Płynęli po aksamitnych wodach.
Czuli zapach wędrownego wiatru.
Żyli kwiecistym życiem.

***

Czym jest dla mnie poezja?
Stanem świadomości.
Chwilą pełną tchnienia - morską bryzą.
Wiarą w życie człowieka i Pana Boga.

Pragnienie

Boże daj mi sen niech ukoi lęk, który nie będzie jawą.
Sen orzeźwiający niczym zimna woda - niech da pewną rzeczywistość po przebudzeniu,
niech nie będzie zjawą.

Koncert

Rano budzi mnie piękny śpiew polnego skowronka.
Otwieram okno i myślę o koncercie,
Który słyszy sam Pan Bóg.
 

 


Autor - Lilabeska

Do matki

Zadzwoniłam
To było wczoraj
Nie odbierałaś
Zadzwoniłam
To było później
Odebrałaś

Jednak ja już nie słyszałam
Głoski jedne z drugimi się zlewały
A mnie... Krew zalewała
Jak Twój potok bełkotliwych słów
Od góry przez środek płynęła w dół
Wszystko się we mnie zagotowało

Zadzwoniłam
To było dzisiaj
Nie odbierałaś
Zadzwoniłam
To było później
Odebrałaś

Wykrzyczałaś mi w słuchawkę
Babcia dziecko mi zabrała
Tym razem ja wzięłam z winem karafkę
Sporo sobie nalałam
Myślisz, że wypiłam?
Postawiłam przed sobą
Wszystko z obrusem zrzuciłam

Zadzwoniłam
To było jutro
Nie odebrałaś
Zadzwoniłam
Podniosłaś słuchawkę
A ja... nią trzasnęłam i... zasnęłam

Nie chcę

Nie chcę patrzeć w pustą przestrzeń
Nie chcę czekać więcej na Ciebie
Nie chcę słyszeć szmeru słów
Nie chcę! Nie odchodź z moich snów!
Nie chcę widzieć Cię przez mgłę
Nie chcę kochać w ciszy Cię
Nie chcę być uzależniona
Nie chcę!... Patrzeć więcej na nich!
Nie chcę słuchać o opiece
Nie chcę żyć we własnym świecie
Nie chcę od nich nic wielkiego
Nie chcę! Chcę... spokoju świętego!

Rafałowi

Deszcz
A w wazonie kwiatki
W drugim też
Pachnący bez
Zapach zmysły koi
A mnie
Głowa boli
Czytam
Uczę się
Kiedy odpocznę?
Wakacje
Praca czeka
Muszę szukać jej
Boję się, że nie podołam
Nie poradzę sobie
Deszcz
Myślę o Tobie
Czy przypomnieć sobie zdołam
Obrazy niczym stop klatka
Ukazują się mi
nie
tamtej krzywdy
Nie wybaczę Ci

 

Dziękuję

Dziękuję rodzinie za wsparcie...
Dziękuję, że stosowała wobec mnie wyparcie
Ciche dni bardziej niż awantury bolą
Są dla mnie w oku solą
Osoba, która najbardziej przeze mnie jest kochana
Coraz bardziej ode mnie się oddala
Myślałam, że taką, jaką jestem mnie zaakceptuje
Jednak ona przeze mnie gorzej się czuje


Autor - Sylwester

Krzyk w Nocy

Krzyk snu jak wiara
fotografia w telefonie
pozbawiona mechaniki
dotyku.
gardło suche do bólu
suche do śmierci drzew
a wiosna tuż, tuż
tuż, tuż wolność
tuż, tuż przeszłość
……….a przyjaciele
czyżby obok bo
za daleko.”

***

Ze spalonych Krzyży
ze zbóż płaczących ramionami w mech
wracają imiona do pamiętników
wierzba kładzie kotki-królicze
kurczaczki odrodzenia – na źródła
do morza łez.

Myję twarz, którą poznałem dzisiaj
jakoś bardziej
Jakoś bardziej gesty bardziej skore
do powitań
bardziej radosne w twórczym gwarze ulic.
Tematy snują się meandrami rzek
meandrami ulic.
Wiadukty grzbietami zapraszają
samoloty do Krainy Marzeń.

Wiersz dedykowany
Marzence K.

autor: karolina