bez tytułu

Drugi bunt Aniołów
był jeszcze straszniejszy
Aniołowie nie skończyli nawet
uzasadniać swojego odejścia
po prostu odeszli
 
Każdy z innych powodów
jeden – prosty zwykły anioł
szukał piękna
latami szedł do jej domu
i w końcu doszedł
 
Zmęczony umorusany
usiadł w kącie – czekał
kiedy ostatni promień słońca
zatrzymał się na jej włosach
wiedział że jest u celu
 
O świcie rozsypał płatki róż
pod jej stopy
przytulał Ją chwilę
nic nie czuł – płakał
grzał dłońmi kubek – czekał
 
Był u celu – znalazł piękno
gładził jej ciepły policzek
znów poczuł nieczłowieczeństwo
ale czuł zapachy
w tym widział nadzieję
 
Uwielbiał jak czesze włosy
kiedy szybko przechodzi przez pokój
i kiedy wybiera kubek
grzany w dłoniach dla niej
śmiał się i czuł się tak nieanielsko
 
Już nie dotykał jej włosów
próbował uchwycić ciepło
z jej rudego swetra
próbował zawsze
raz mu się udało
 
Kiedyś płakała (a może to wiatr)
patrzyła długo w kąt pokoju
zwykły anioł siedział cicho
nie było w nim buntu
wiedział tylko jedno
 
że zostanie

Wpis pochodzi z bloga użytkownika: anonim     POKAŻ KOMENTARZE [ 0 ]